poëzie/zwart - foto/elf - Caroline Westerhout

 

omdat ik het toelaat 
omdat mijn lichaam openstaat 
voor alle energieën 
komt het op mij af 
als een stapel 
nucleaire straling 
stijgt het gif 
bij herhaling 
tot onmetelijke hoogte 
mijn lippen constateren droogte 
en mijn adem de lucht 
van vuiligheid 
waarvan hij zijn lichaam bevrijdt 
een zwarte walm van liefde 
die uit zijn poriën druipt 
een massale bitterheid 
die over mijn huid kruipt 
zoekend naar een ingang 
terwijl ik wacht bij de uitgang 
tot de deur 
weer dichtgaat 
en mijn lichaam 
deze vleselijke 
onzuiverheid verlaat